X
تبلیغات
وکیل جرایم سایبری

خاک سرخ

اشعار و متون ادبی به قلم مهدی جابری

یک لقمه نان !

 

  

 

 

     در پیچِ خیابان 

     سایه ای بود 

     بر سرِ کوچکِ نهال 

     که بادست های سیاه 

     مغزهای سپید می فروخت 

      اما  

     در دلش 

     چیزی نبود  !

     ...  حالا  

     گاهی وقتها 

     نهال ،

     به یادش می آید و 

     با دستهای سپید 

     مغزهای سیاه، می خرد

     به قیمتِ 

      یک لقمه نان    ! 

 

تاریخ ارسال: پنج‌شنبه 10 آذر‌ماه سال 1390 ساعت 11:32 ق.ظ | نویسنده: مهدی جابری | چاپ مطلب
نظرات (2)
جمعه 11 آذر‌ماه سال 1390 10:28 ق.ظ
شکیبا
امتیاز: 0 0
لینک نظر
چه زیبا به زشت ترین حقایق دنیا اشاره کردی .. کاش نهال مرده بود و ....
پاسخ:
نهال سنبل یکی از هزاران هزار دختریست که در فقر خانواده و اجتماع دست و پا می زده و مزیت بارز آن نیم نگاهش به زندگی گذشته و گذشتن پدرش از خود برای سیر کردن شکم نهال ... ( اما در دلش چیزی نبود ! )
بعدها یاد می گیرد که چگونه کمک کند بدون اینکه منفعتی بخواهد ...
روح آدمهای خیر بزرگ است .


یاحق

جمعه 11 آذر‌ماه سال 1390 11:43 ق.ظ
شکیبا
امتیاز: 0 0
لینک نظر
چه خوب .. زیبایی اش صد چندان شد .. ممنون از توضیحتون
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
نام :
پست الکترونیک :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد